چند روزه ذهنم درگیر روند تکنولوژی و تاثیراتش تو زندگیامونه! من یه زمانی شدیدا پیگیر اخبارش بودم و جدی ذوق زده میشدم ولی الان هیچ حسی ندارم و با یه حالت اوکــــــی! رد میشم. راستش دارم فکر می‌کنم من ترجیح میدم جای اینکه با گوشی عکس بگیرم، دوربینم رو دربیارم و از پشت یک دریچه ی کوچک، یه اثر هنری خلق کنم! جای اینکه عکس‌هام رو هر ماه بریزم رو هارد، چاپ شون کنم و بذارمشون تو آلبوم! کلی مثال از این قبیل هست که دارم. دلم میخواد بدون گوشی برم بیرون و وابسته بهش نباشم، ذهنم درگیر اگه ها نشه!

زیاد دقت میکنم به آدمایی که گوشی دستشون گرفتن و دارن با مدارک و مستندات کامل یه واقعه رو با جزئیات کامل تعریف میکنن. آدمایی که تو جمع ساعت ها تو گالریشون میگردن تا بتونن عکس مورد نظر رو پیدا کنن و شوعافشون رو شروع کنن.

نمیدونم ولی فکر میکنم این تکنولوژی و ابزارش زندگی کردن رو ازمون گرفت، با اینکه خیلی کارهای خفن توی اکثر حوزه ها انجام شده، ولی برای زندگی شخصی و اجتماعی آدمیزاد، یه سم و آفت قوی بوده!

پ ن: نوشته شده توسط دانشجوی مهندسی کامپیوتر، علاقه‌مند به هوش مصنوعی :دی